من لشگرم خداست به لشگر چه حاجت است
خدایا ابراهیم را گفتی که عزیزترین فرزندش را قربانی کند
، و او اسماعیل را مهیای قربانی کرد . . . .
هنگامی که پدر کارد را به گلوی فرزندش نزدیک می کرد ، ندا
آمد دست نگه دار ،
ابراهیم آزمایش خود را داد ولی اسماعیل هنوز به آن درجه
تکامل نرسیده بود که قربانی شود.
زمان زیادی گذشت ، تا قربانی کاملی ، که عزیزترین آدم بود
، به درجه ارزش قربانی شدن رسید و در همان راه خدا قربانی
شد و او حسین بود .
(شهید دکتر مصطفی چمران)
+ نوشته شده در سه شنبه ۸ آذر ۱۳۹۰ ساعت 2:18 توسط ش0م .وثوق ابراهیمی
|